18 Oct, 2017

Portretten 2003-2006

Sven - December 2004

Het proces is bijna rond

Sven gaat net voor kerstmis terug aan de slag na een tweede operatieve ingreep. Zes weken is hij buiten strijd geweest om te rusten. “Dat is lang genoeg”, zegt hij een beetje verveeld. Stilzitten is nooit zijn sterke kant geweest.
 
De tweede ingreep was zwaarder dan de eerste, omdat ik dit keer heel veel bloedverlies heb gehad door de verlenging van de urineleider. De chirurgen hebben aan cruciale kruispunten gewerkt. Bij de eerste operatie, de mastectomie [verwijderen van de beide borsten] en de hysterectomie [de verwijdering van de baarmoeder] nemen ze gewoon respectievelijk weefsel en een orgaan weg. Het is een zware wonde binnen in je lichaam die geneest als je je rustig houdt.
Het is een ‘ambetante’ plaats waar ze nu hebben geopereerd. Anderzijds kan ik mijn armen vrij bewegen. Ik heb geen zittend gat, maar toch... gaan zitten was moeilijk en bovendien was het daar zeer gevoelig. Een week na de operatie was er even paniek omdat mijn plastest niet lukte. Maar gelukkig is het allemaal goedgekomen.

Ik heb steeds minder de behoefte om te praten met andere vm’ers. Ik ben bij wijze van spreken een ‘ancien’. Nu willen anderen met mij praten, maar wat heb ik hen te zeggen? Als ik nu een ‘toffe’ gast tegenkom en dat blijkt een vm-er te zijn is dat goed. Maar het is verre van een voorwaarde. We zien wel.

Als mensen het me op de man af vragen, dan ga ik het niet ontkennen. Maar ik ben wel radicaler geworden om mezelf te beschermen. Ik wil een relatie met een andere man, maar ben in het algemeen niet zo zot van grote penissen. De meeste homo’s blijkbaar wel, ik ben dan blijkbaar weer een uitzondering. Ik ga binnenkort misschien weer meetrainen met een homo-voetbalploeg en zal wel zien hoe het loopt.

December 2004